13 Mart 2011 Pazar

Ayşe Kulin - Tek ve Tek Başına Türkan

  Ayşe Kulin, Türkan Saylan ile Türkan Saylan'ın hayata geçirdiği Çağdaş Türkiye'nin Çağdaş Kızları adlı projenin kitabını (kitabının adı Kardelenler) yazmak için doğu illerine yolculuğa çıkmadan önce tanışmışlar. Türkan Saylan bizzat kendi Ayşe Kulin'den biyografisini yazmasını istemiş. Bu kitap ile Ayşe Kulin, Türkan Saylan'a verdiği sözü yerine getirmiştir. Kendisi böylece Türkan Saylan gibi başarılı bir kadının örnek alabileceğimiz birçok yönünü tanımamıza aracılık etmiştir. Ayşe Kulin, bu kitabı yazarken Türkan Saylan'ın en yakın arkadaşlarından biri olan Gökşin Sanal'ın Türkan Saylan ile yazışmaları olan mektuplarından kendi seçtiği  alıntılardan ve son dönemlerinde Türkan Saylan'ın kendine anlattıklarından faydalanmıştır. Ayşe Kulin kitabı Türkan Saylan'ın ağzından kaleme almıştır. Bu da kitaba sohbet havası katmıştır. Kitabı okurken sanki çayınızı, kahvenizi elinize almışsınız karşınızda Türkan Saylan, o anlatıyor siz dinliyorsunuz. Böyle bir tadı var kitabın.
  Hikaye, Türkan Saylan'ın kendi hayatını torunlarına bir masal gibi anlatma arzusuyla başlıyor,son zamanlarında yatağında yatarken arkadaşı Gökşin'den istediği mektuplarına göz atmasıyla bizi hayatının içine alıyor ve malesef Ergenekon davasıyla evinin aranması olayıyla bu masaldan uyandırıyor. Bundan sonrası ise Türkan Saylan'ın hayatının son demleri; yapması gerenler ve katılmayı çok arzu ettiği ve vücudunun belki de son gücüyle ayakta durduğu Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği (ÇYDD) yirminci yıl kutlaması...
   Kitap boyunca, hayat yolunu karalılıkla çizmiş, bu yoldan tüm zorluklara rağmen vazgeçmemiş, tuttuğunu koparan, bir anını bile boş geçirmeyecek kadar çalışkan, kendini ve hayatını dışlanmış çaresiz cüzzamlılara, imkanı yetmeyenlere adamış, yüreği insan sevgisiyle dolu, "imkansız" kelimesi lügatında bulunmayan bir kadının başarı dolu hayatını okuyoruz. Ayşe Kulin'i bu noktada tebrik etmek isterim, sıcacık bir kitap olmuş. Keşke Türkan Saylan hayattayken tanışmış belki bir defa da olsa herhangi bir organizasyonunda yer almış, konuşmuş olsaydım diyorum. O, bir kayıptır Türkiye için. Örnek alınacak bir kadın ve herşeyden önce bir insandı. Sanırım sadece birkaç hastaya yardım etsek, imkanı olmayıp da okuyamayan en azından bir çocuğun elinden tutsak yaşadığı doyumdan bir yudum tatmış, onun istediği çocuklardan biri olma yolunda ilk adımı atmış oluruz.
  O, hayatını boşuna yaşamadı, dokunduğu herşeye değer kattı.

Hiç yorum yok: